Ir al contenido principal

Entradas

Que es el arte para algunos alumnos del Bachillerato de Artes

En este vídeo trato de mostrar lo que surge en un aula cualquiera de Bachillerato artístico, donde algunos alumnos dan su propia opinión sobre algo tan complejo como el arte. (Perdón por no poner en los créditos a Sara, Estrella y Ana que se les oye en el final del vídeo, me despisté)

Incienso y carboncillo

10/03/2018 A veces estamos hasta arriba de algo que ni siquiera nosotros sabemos que es, estresados, tristes, morriñentos,..., llevamos tanto tiempo sintiéndonos así que no sabemos como cambiar, como cambiarnos a nosotros para encontrarnos otra vez. Pero un día sin más notas algo pequeño dentro de ti que te da fuerzas y te motiva a dar un paso para cambiar, y es cuando yo cojo un pincel, un lápiz o una cámara e intento desconectar, en concreto, desconectarme de ese "yo", porque sí, para mi el arte sana, el arte es amor, y el amor todo lo puede y todo lo cura, el arte hace que en esos momentos en los que estoy perdida logre por fin encontrarme. "El rapto de Perséfore "

“La poción de la felicidad”, un corto de Andrea Seoane (Cultura Audiovisual 2018) [HD]

 La tristeza, al igual que la felicidad, nace. Va creciendo a medida que la vas alimentando. En tus manos tienes el poder de decidir.  Benjamín Griss CORTOMETRAJE DE APROPIACIÓN Peliculas mencionadas en este cortometraje: 'Love', de Gaspar Noé 'Dirty dancing', de Emile Ardolino 'El diario de noah', de Nicholas Sparks 'Intocable', de Olivier Nakache y Éric Toledano 'Una pareja de tres', de David Frankel 'Flashdance', de Adrian Lyne 'Forrest Gump', de Robert Zemeckis 'Siempre a tu lado', de Lasse Hallström 'Verano de 1993', de Carla Simón Música: Erik Satie - Gymnopédie No.1

"Un vacío na inocencia", Verano 1993 - Carla Simón

¿Canto de difícil e para unha persoa perder un ser querido?¿E para unha nena de tan só seis anos? Isto e o que interpreta no seu filme Carla Simón, directora española que a través do seu impactante filme ábrenos o seu corazón e nos mostra a complicada época que tivo que pasar para superar a morte da sua nai, e o mais duro, a crecer. Sentín a enorme necesidade de expoñer a miña opinión sobre esta película, xa que considérome unha gran fan do cine en xeral, e poucas películas, han conseguido facerme sentir tantas emocions e recordos como foi no caso de "Verano 1993". Quizáis é a vida de Frida que experimentou situacións na súa vida similares a miña, ou a estética de filme italiano coa sensibilidade dunha pelicula francesa que tanto me gustan,... Sexa o que sexa, esta peza e maravillosa, xa que a directora non pretende contarnos a historia, se non, que nos mesmos a sintamos como nosa.Quero destacar que e totalmente normal que non lle guste a todo o mundo, porque este t...